चंद्र

काठावरती बसलोये

वाट पाहत तुझी,

चंद्रही स्थिरावला पाण्यावर

कहाणी ऐंकत माझी;

तू येशील का ग परत?

एकदा हलकेच हसुया,

डोकावला फोटो तुझा आज जसा

तसेच ते क्षण जगुया?

नाही तू येणार नाहीस

हे मला प्रतीत आहे,

तू असलीस तरी नाहीयेस

हे सत्य बिलगून आहे;

प्रेम केलेस का तू मजवर

हा सवाल मुळीच नाही,

मीच चुकलो असेन कधी

हे गृहीत आहे।

गवतावरती लोळीत

आता मध्यरात्र झाली,

दव साचीले की अश्रु गोठीले

उत्तरासाठी प्रश्नच उरत नाही;

झाले मार्ग विलग

तरी खुणा उरतात का ग?

ऋतु अगदीच एवढे बेपर्वा

नेहमी वागतात नाही ग!

जाऊ देत पहाटही उगवेल

नी प्रकाशही दाटेल लवकरच,

लपवलस तरी दोन थेंब

ढळतील आपुले अलगद;

सतत हसणे भाग्याशी आले

हे थोडी काही वाईट आहे,

झरा, नदी, सागर, पाउस

अरे चंद्रा - तुला सार माहितच आहे!