देवा

भूक नको भाकर दे
दौलत नको श्रम दे,
माणसाला माणुस होता येईल
देवा एवढे प्रेम दे।
सोनेरी सकाळ नी उब दे
दोन थेंब पावसाचे नी मातीचा गंध दे,
होइल उराला पुरे
देवा एवढे प्रेम दे।
थोडी थंडी नी लोकर दे,
हुरडा हिरव्या गव्हाचा
नी ऊसाला रस
देवा एवढे प्रेम दे।
उन्हाळा नी शुभ्र कापूस दे,
भुइमोंग नी तुरीच्या
सोबतीला आंबा ही भरपूर
देवा एवढे प्रेम दे।
आम्ही तुझी देणी फेड्त नाही
वर मुजोरीलाही घाबरात नाही,
तरी भक्ति आणि क्षमा होईल
देवा एवढे प्रेम दे।
कत्तल सारी चोहिकडे
अंहकार आमचा जुमानत नाही,
आम्हा लहणांना समज येईल
देवा एवढे प्रेम दे।